Van rijst & meelballen naar glühwein met bratwurst
Door: Webmaster
Blijf op de hoogte en volg Esther
28 December 2007 | Oostenrijk, Graz
Zoals beloofd volgt hier nog een laatste update over mijn belevenissen in Ghana. Wat lijkt het warme, zonnige en altijd levende Afrika opeens ver weg als je in het koude, besneeuwde Oostenrijkse landschap zit. Op dit moment zit ik namelijk alweer een week in dit prachtige alpenland, waar ik samen met Hans een paar heerlijke kerstdagen in het superromantische Wenen heb doorgebracht. Meer daarover straks! ;) Hoe waren de kerstdagen in Nederland? Hebben jullie er allemaal iets gezelligs van gemaakt? Leo & Grietha, jullie hebben wel een heel mooi kerstgeschenk gekregen; Lucas. Van harte gefeliciteerd. Ik kom hem eens snel bewonderen.
De laatste dagen in Tamale en Accra waren erg gezellig, maar tegelijkertijd ook wel moeilijk. Alles stond in het teken van het naderende afscheid. De zaterdag voor vertrek heb ik met de NorGhaVo vrijwilligers nog even lekker de bloemetjes buiten gezet. De laatste keer een verkoelende duik in het overvolle zwembad (wat ga ik dat missen!), nog even lekker bakken in de brandende zon en gewoon genieten van het relaxte Ghaneze leventje. 's Avonds zijn we gezellig uit eten geweest. Ondanks dat we ruim 2 uur op ons eten moesten wachten en het keukenpersoneel er halverwege achter kwam dat ze niet alle ingrediënten in huis hadden (en die toen nog moesten kopen ;)), was het een zeer geslaagde avond. De dag daarop, zondag, was de hele familie druk in de weer voor de 'goodbye party' die ze voor mij hadden georganiseerd. Ma en Marrem (het 'huisslaafje' c.q. nichtje) hadden de lekkerste ingrediënten van de markt gehaald, die ze vervolgens in grote potten en pannen lieten garen tot heerlijke traditionele Ghaneze gerechten. De laatste keer Ghanees eten. Jammer hoor.. ;) Pa en de jongens haalden frisdrank, koekjes en snoepjes en Wakil en Gardafi zorgen voor een leuk (en loeihard) muziekje. Zelfs de complete inboedel werd naar buiten gesleept, zodat we met z'n allen buiten aan een échte tafel konden aanschuiven. Ze deden er alles aan om mij een fantastische laatste avond te bezorgen. Geweldig! Tja, en dan komt het moment steeds dichterbij.. Nog één nachtje in míjn kamertje. De volgende ochtend stond ik al voor het kraaien van de haan naast m'n bed. Het is me uiteindelijk toch nog één keer gelukt om op de -voor de familie- gebruikelijke tijd op tijd staan (half 5, gaap..). Met een brok in m'n keel verliet ik de familie en reden pa, Wakil en ik in het donker richting het busstation. Om 7 uur begon de bijna 14 uur durende busreis naar Accra. Gelukkig ging Wakil met mij mee, zodat ik al die uren niet in m'n eentje hoefde door te brengen. De busreis op zich was al fantastisch, je ziet zo ontzettend veel van het land. Om de paar uur stopten we even, zodat alle moslims hun matjes langs de weg konden uitrollen om wat strek- en rekoefeningen te doen. Ondertussen slenterde ik vaak wat rond, op zoek naar eten, wachtende tot Wakil klaar was met bidden. In Accra aangekomen, was ik opeens heeel erg blij dat ik daar niet alleen was. Wat een stad zeg! En wat een drukte. Al snel kwamen we erachter dat het onmogelijk was om een taxi te vinden, omdat alle taxichauffeurs de prijs minsten verviervoudigden toen ze mij (een blanke, die zal wel heeeel rijk zijn) zagen staan. Ze vroegen voor een ritje binnen de stad net zoveel als voor een rit van Tamale naar Accra met de bus. Stelletje afzetters! Uiteindelijk hebben we ons in een overvolle trotro gepropt, waar al snel na vertrek een vrouw midden in het benauwde busje opstond en uitgebreid het evangelie begon te verkondigen. En dat de hele rit (30 min!) lang. Ehhm.. tja, daar moeten we een voorbeeld aan nemen, toch!? Toen ze uitgepraat was in het Dagbani, waar ik natuurlijk niets van verstond, vroeg ik op ze het nog eens voor mij kon herhalen in het engels. Dat was net iets teveel gevraagd ;)
In een wijk ergens aan de rand van de stad, die opvallend veel leek op een krottenwijk, stapten we uit. Samen liepen we door kleine steegjes en nauwe straatjes, de grote koffer achter ons aanslepende, totdat we bij een klein binnenplaatsje aankwamen. Via een houte deurtje kwamen we in een piepklein huiskamertje aan, waar de zus van ma Babyface en haar gezinnetje woonde. 3 kleine blote jongentjes lagen op de banken te slapen en pa en ma zaten gezellig naar een enormeflat screen tv te kijken. Haha, de tv was bijna grote dan de kamer zelf. Ik plofte op de bank neer, stelde me voor en kreeg direct een groot bord eten op m'n schoot geschoven. De 'tante' kon zelf geen engels spreken, dus alle communicatie ging via Wakil. Natuurlijk wilde Wakil de wijk aan mij laten zien, dus rond tienen in de avond maakten we nog even een rondje door de straten. Pff, wat een wijk zeg! Als blanke moet je daar niet in je eentje gaan rondlopen, dat is vragen om problemen. Ik had m'n haar dan ook onder een zwarte muts gepropt, zodat ik zo min mogelijk opviel (hoewel je ondanks dat nog ontzettend opvalt natuurlijk). Wel ontzettend gaaf om het nachtleven in zo'n arme wijk in een grote Afrikaanse stad mee te maken. Langs de straten hingen criminele jongeren en regelmatig stonden er tippelaarsters op de stoep, te wachten op een rijke afrikaan die ze oppikten. Eigenlijk is het heel triest, maar op deze manier zie je ook hoe het échte leven in Afrika is. Als toerist zul je zoiets nooit meemaken. De nacht en daaropvolgende dag waren een belevenis op zich. Wakil en een vriend van hem loodsten mij dwars door de hele wijk heen, waar ik heel wat handjes heb geschud en huizen van binnen gezien. Erg indrukwekkend. We zijn zelfs nog bij de chief van de wijk op bezoek geweest, waar ik eerst een hele diepe buiging voor moest maken (uit beleefdheid) alvorens hij me uitnodigde voor een praatje. Vervolgens hebben we een bezoek gebracht aan de enorme haven van Accra en het strand. Ik durfte als enige met m'n voeten in het water te staan, de jongens waren nog te bang om één teen in het water te steken. De angst voor het onbekende.
Rond 6 uur stond ik bepakt en bezakt op Kotoka Airport, het vliegveld van Accra. Nog even genietend van de warmte en het uitzicht over de stad heb ik gewacht tot ik het vliegtuig in kon. Dit was het dan.. Ghana. Als ik terugkijk, moet ik concluderen dat ik een fantastische tijd heb gehad. Echt geweldig, je maakt zoveel mee en leert er ontzettend veel van. Ik zou het zo weer over doen.
Van het hete Ghana stond ik opeens op het ijskoude Schiphol. Ai, wat een overgang was dat! Ik vroor bijna ter plekke vast aan de grond, zó koud had ik het! Gelukkig werd ik warm door pap & mam ontvangen, wat ik erg leuk vond. Na amper 2 dagen in Emmen te hebben doorgebracht was daar eindelijk hét moment aangebroken; op naar Hans in Graz! Het leek wel of die vliegreis nog langer duurde dan de reis naar Afrika :) Het was geweldig om Hans na ruim 3,5 maand weer te zien. Na een dag in het besneeuwde pittoreske Graz te hebben doorgebracht zijn we samen met de trein naar Wenen afgereisd. Kerst in Vienna! Wie droomt daar nou niet van!? De indrukwekkende oude stad met prachtige grote gebouwen, versiert met de mooiste kerstverlichting. Het was zo romantisch! Op kerstavond hebben we een waar vesper meegemaakt in de eeuwenoude Stephansdom, het symbool van Wenen, in het hartje van de stad. Opvallend is dat in Oostenrijk de kerstavond van veel meer waarde is dan de officiële kerstdag die daarop volgt. Op kerstavond gebeurt het allemaal. Dan barsten de koren in de kerken en kathedralen los, klitten gezinnetjes gezellig bijeen voor de kerstmaaltijd en wordt en flink getoost met de glühwein die op elke straathoek te verkrijgen is. Hans en ik hebben heerlijk door de straten geslenterd, kerkjes bezocht en genoten van de apfelstrudels (met veel slagroom) in de knusse cafeetjes in de stad.
Op een gegeven moment, toen het goed en wel tot mij doordrong hoe ontzettend luxe en rijk wij het hebben (Wenen is dan ook totaal het andere uiterste van Ghana), had ik het er wel even moeilijk mee. Wat is het toch vreselijk oneerlijk verdeeld in de wereld. Wat wij hier meemaken, al die lekkernijen en pracht & praal, dat zullen de mensen in Ghana -waar ik toch veel om ben gaan geven- nooit meemaken. Misschien is het maar beter dat ze niet weten wat ze missen..
Na 5 mooie dagen in Wenen, waarbij we erg veel gezien hebben van de stad, zit ik nu bij Hans op z'n kamertje in Graz. Volgende week gaan we sowieso nog skiën ergens in de buurt en ook willen we proberen nog een tripje naar Zagreb te maken. Er valt hier zoveel te zien en te doen, maar de tijd gaat ook zo snel voorbij. Ondanks dat geniet ik met volle teugen.
Voor de geïnteresseerden; op http://www.mijnalbum.nl/Album=IZNQNOW3 kun je meer foto's van Ghana bekijken. Ook staan er nog wat nieuwe foto's én 2 filmpjes onder dit verhaal.
Bij deze wensen Hans en ik iedereen alvast een heel gezellig oud & nieuw en het allerbeste voor het komende jaar!!
Veel liefs,
Esther
-
29 December 2007 - 10:03
Tante Jennie:
Ha die Esther,
Hierbij van harte bedankt dat we mee mochten leven en mee mochten genieten van je belevenissen in Ghana, het was indrukwekkend. Fijn dat je het daar zo naar de zin hebt gehad. En nu lekker bij Hans in het prachtige Oostenrijk, geniet ervan samen.
Een goede jaarwisseling en samen veel liefde en gezondheid toegewenst voor 2008.
Groetjes oom Jan & tante Jennie
en kinderen. -
29 December 2007 - 17:51
Andrea:
Hey Esther!
Super om iedere keer al die verhalen te lezen! Leuke foto's ook weer! Leuk dat je nu bij Hans bent, vast heerlijk om elkaar weer te zien! Geniet ervan samen!
Hoop tot snel!
Liefs Andrea -
30 December 2007 - 21:15
Mama:
Hoi Esther,
Is er groter contrast: Ghana en Wenen?
Mooi al die foto's!!!
Wij wensen jullie nog fijne dagen en blijf rechtop staan met skién hé!!
Veel groeten daar van de Boslanezen!! -
31 December 2007 - 11:31
Margreet:
heee esthertje!
Leuk om je laatste weblog te lezen! Ik heb er erg van genoten, van al je verhalen. Tot ziens/mails en veel liefs van Margreet, Luco en de kids -
02 Januari 2008 - 09:09
Schoonma Eef:
Ha Ester(en Hans) leuk om ook de afronding van je vrijwilligerswerk in Ghana te lezen. Geniet nog een paar dagen van alles in het mooie Oostenrijk en we bellen je gauw als je weer in Nederland bent. Liefs. -
02 Januari 2008 - 16:47
Noortje:
Hey Esther!
Wat super leuk om de foto's uit Oostenrijk te zien. Inderdaad, wat een enorm contrast met Ghana! Fijn dat je zo'n mooie kerst en jaarwisseling gehad hebt. Hier in Ghana hebben we ook de feestdagen weer gehad! Wel heel apart om dat hier mee te maken, de echte sfeer was er toch niet echt.. Maar het was zeker een bijzondere ervaring! Verder gaat hier nog alles goed, alles heeft een beetje stil gelegen in verband met de vakantie. Ik hoop volgende week weer volop te kunnen beginnen met werken. Nog heel veel plezier in Oostenrijk en alvast wel thuis!
Liefs,
Noortje -
16 Januari 2008 - 14:57
Rose:
Lieve Esther!
Wat leuk om je verhalen te lezen, 't zal wel heel indrukwekkend zijn geweest daar... Het is inderdaad niet eerlijk verdeeld! Geniet daar nog even en ik vertrek 1 februari naar Lissabon dus zie jullie waarschijnlijk pas in de zomer!
Liefs -
23 September 2008 - 10:10
Margreet :
Heej Esther! Toffe foto's en filmpjes! Genietse! X
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley