Weekend Bolgatanga

Heeeey luitjes!

Allemaal weer uitgerust na het weekend? Ik heb een superleuk weekend achter de rug! Voor 't eerst sinds ik in Ghana ben, zijn we met 'ons groepje', Michel, Mieke, Joanne, Ingeborg en ik, een weekend weg geweest. Vrijdag rond 16 uur begon de pret en vertrokken we in oude gammele trotro (klein busje) naar Bolgatanga, een stad op zo'n 200 km afstand van Tamale. De trotro zat tot de nok toe volgeladen met mensen (23 maar liefst!), spullen en voedsel en ook bovenop het dak was nog een berg bagage vastgebonden met wat tow. Pff, ik was blij dat er nog wat wind door de ruimte waaide, anders was ik vast en zeker flauwgevallen. Zo'n tripje is zeker geen aanrader voor mensen met een claustrofobie!
De bagage die nergens meer onder gepropt kon worden, werd gewoon met touwen op het dak vastgebonden. Zo kun je je busje gewoon 2x zo zwaar beladen, handig he ;)

In Bolga aangekomen zijn we eerst maar eens op zoek gegaan naar een guesthouse. Das best lastig zoeken in het donker en zonder straatnamen. Toen we er eindelijk eentje gevonden hadden, bleek ie vol te zitten. Balen! Omdat het al best laat was en we geen zin meer hadden om kilomters te lopen met al die bagage, besloten we maar een taxi te pakken naar het beste hotel die Bolga te bieden heeft; Sand Garden Hotel.
Zooow, dat was opeens een luxe vergeleken met wat ik inmiddels gewend ben!! Al is het niet te vergelijken met zoiets als het Hilton Hotel (waar ik met Pau zat in Kenia), toch was het voor ons een enorrrme vooruitgang! Eindelijk kon ik weer eens echt douchen met stromend water en kregen we heerlijke te eten! Een paradijs op aarde. En dat voor zo'n 3,50 euries per nacht. Ondanks die prijs zag je er alleen maar blanke mensen, de meeste kwamen rechtstreeks uit zo'n beter-uit-bus gehobbeld.
Het hotel had een grote tuin met terras waar je bij het vallen van de nacht heerlijk een drankje kon drinken. Hmm, was heb ik genoten van die paar dagen daar.

Zaterdagochtend, na het continental breakast besloten we Paga te bezoeken. Een van de grootste toeristische trekpleisters van Noord Ghana. Het dorp zelf stelt niet zoveel voor, waar de mensen voor komen is 'Paga's Crocodile Pool', een meer waar ruim 200 krokodillen in zwemmen. Waar je in Nederland mistens een meterdik hek verwacht om zo'n meer, konden de krokodillen er hier gewoon in-en-uit lopen!! Ongelooflijk. 's Avonds lopen ze zelfs gewoon tot de straten en komen bij huizen om voedsel (of een lekker negertje) te zoeken. Levensgevaarlijk!
Een gids bracht ons door hoog gras naar de rand van het meertje. Angstvallig keek ik om me heen; als er maar geen krokodil in het gras rondstruint! Bij het water aagekomen werd er een levende kip (door ons als toeristen voor 3 Cedi gekocht) als lokvoer gebruikt om een krokodil uit het water te krijgen. Al snel kwamer er 2 exemplaren uit, een kleine en een enorm grote. Daar moest ik straks op gaan zitten! Ik wist opeens niet of het nog wel zo'n goed idee was, maar voordat ik er goed over na kon denken werd ik al gewenkt door de gids om 'plaats te nemen' op zijn rug. Ik ben niet snel bang, maar dit keer sloeg m'n hart bijna op hol. Ik durfde niet al m'n gewicht op z'n rug te planten, dus ik zat er maar ' lichtjes' op, wat ook echt beter is als je opeens een sprint moet maken als hij zich omdraait denk ik.. Het voelde heeel vreemd aan. Als soort nat plastic. Rubberachtig. Ik heb ook nog eventjes z'n staart vastgehouden (best zwaar trouwen!) voor de flitsen van de camera's. Wat een belevenis zeg! Toen Mieke op de krokodil zat, kwam er opeens achter haar een andere met z'n bek open uit het water (we zaten best dicht bij de rand). Snel kwamen er wat mannetjes die hem met een stok terugsloegen. Oeps.. Gelukkig had iedereen z'n ledematen nog toen we het meer verlieten :)

Op de terugweg zijn we gestopt in Navrongo, waar David tijdelijk woont. Hij is ook een vrijwilliger van NorGhaVo en is bezig een computerschool te runnen, die hij ons heeft laten zien. Leuk om te zien hoe de mensen hier computerles krijgen. Het is erg basic allemaal, want ze weten er totaal niets van! Ze leren eerst waar het toetsenbord, muis e.d. zitten, a la de cursus die de oudere cursisten in Nederland ook krijgen. Vervolgens heeft David ons de naar zeggen oudste lemem basiliek van West-Afrika laten zien. Prachtig! Aangezien dat het hoogtepunt was van het dorp, zijn we daarna weer doorgereist naar ons hotel in Bolga. Wederom heb ik daar weer heerlijk genoten van de ' luxe'. Het is trouwens wel een hele overgang als je uit zo'n arm dorp komt, waar mensen in krotjes wonen en dan teruggaat naar zo'n hotel. Maar goed, ook dat went (helaas) snel. Zondag besloten we 's middags om nog even naar Tongo Hills te reizen. Een prachtig natuurgebied die bekend staat om zijn grote stenen, die overal opgestapeld in het landschap liggen. Ik moet toegeven dat het absoluut prachtig was!! Wat een rust en ruimte. Echt zoals je je Afrika voorstelt. Het leek wel wat op de savannah in Masai Mara, Pau. De reis erheen was een dodentoch!! Ik heb me nog nooit zo onveilig gevoeld als tijdens die rit. In een totaal versleten en verroest busje, ook weer overvol geladen en 2 enorme kannen benzine onder m'n stoel reden we over een superslechte weg vol gaten kuilen. Als je teveel op de stoelen leunde (we zaten op de achterbank), viel je zo van achter uit de bus! Ik was blij dat we zonder kleerscheuren aankwamen.

Een oude man, die zich voordeed als 'gids' zou wel even een mooie wandeltocht regelen. Aangezien niets in Ghana officieel geregeld is, weet je dus ook nooit of je een echte gids hebt of in ons geval een 'nepperd'. Na een km lopen zei hij; ,Hier woont de landlord, we moeten hem geld betalen om het land te mogen oversteken'. Hmm, vaag dachten we, maar toch besloten we een klein bedrag te geven. Achteraf bleek het gewoon een oude oom ofzo van hem te zijn. Grrr.. Na nog een km zei hij; ik ga hier zitten, beklimmen jullie de berg achter mij maar, dan zie ik jullie zo wel terug. Toen hebben we hem heel duidelijk gemaakt dat hij geen enkele cent zo krijgen als dat zijn plannetje was. Hij wist niet hoe snel hij weer moest gaan staan, haha. Uiteindelijk hebben we, met een knorrende en mokkende gids, een prachtige wandeling gemaakt.

Gister was het helaas weer voorbij, we moesten weer terug in de hete bus naar Tamale. Er gaan zeker nog meer van dit soort weekendjes komen! M'n gastfamilie was erg blij om mij terug te zien. Allemaal zeiden ze dat ze me heel erg gemist hadden. Haha, wat lief he. En nu begint het werken weer. Ook erg leuk, dar ben ik voor gekomen natuurijk ;) Ik heb nog veeeel meer te vertellen, maar dat doe ik maar 'n andere keer. Ik krijg bijna RSI van de slechte stoelen hier..

Hebben jullie de mail met belevenissen van Hans al gelezen? Zo niet, dan moet je hem ff mailen, hij is namelijk erg leuk.

Liefs en de warme groetjes uit Ghana.

Esther