Still alive!

Allereerst bedankt voor jullie leuke & lieve berichtjes op mijn site. Echt superleuk dat jullie zo met mij meeleven! Goed om te horen dat het in Nederland ook allemaal lekker z'n gang gaat.

Het leventje hier is zoooo relaxed!! Echt, ik had me het rustig voorgesteld, maar het is nog veeeel rustiger in 't echie! Zo ben ik nog steeds niet aan het werk geweest, want de voorbereidingen zijn over zoveel dagen verspreid, dat ik pas maandag (als het meezit) kan beginnen. Haha, de mensen hier werken zo verschrikkelijk langzaam! Een verslagje maken op de pc, wat wij in 2 uur tijd zouden doen, daar doen ze hier minstens 2 dagen over! Meer dan 4 a 5 uur per dag hoef je hier niet te werken, want das echt niet normaal. Maar goed, je moet er ook rekening mee houden dat de gemiddelde temperatuur 37 graden is en dat veel inspanning leveren dus errug veel energie kost. Dus ehm, wat ik tot nu toe heb gedaan? Nou, veel rondgelopen in de stad. Er valt hier zoveel te zien, dat je je hier met gemak een week vermaakt als je alleen al op een krukje langs de kant van de weg gaat zitten.

Mijn gemiddelde dag ziet er tot-nu-toe als volgt uit:
's Morgens rond 7 uur sta ik op, als laatste van de familie (de rest staat tussen 5 en 6 op, maar das wel erg vroeg vind ik). En dat terwijl ze 's nachts ook nog uit bed moeten om te eten.. Je hoort hier trouwens iedere nacht rond 3 uur de lokroep van de moskee, oehwahahahaowoehhh schalt er dan door de straten. Dus elke nacht ben ik minstens 1 keer wakker ;)
Fris & fruitig gedouched neem ik dan m'n ontbijt, wat tegenwoordig bestaat uit zoet brood met jam. Ik heb m'n gastmoeder weten te overtuigen dat een gebakken ei als ontbijt echt niet goed is voor m'n maag (en dat begreep ze gelukkig wel). Meestal ontbijt ik alleen op m'n kamer omdat de rest moet vasten ivm ramadan.

Na 't ontbijt ga ik even met m'n gastmoeder kletsen, die meestal met de baby of andere buurvrouwen in de kamer op de grond zit (tv te kijken of kletsen). Ze vindt het heel leuk dat ik er ben en wil alles weten over Nederland. Zelf is ze juf en geeft les op een schooltje naast ons huis. Officieel moet ze om 8 uur beginnen, maar meestal gaat ze pas tegen half 9 of zelfs 9 uur (!!) die kant op. De hele klas zit dan al bijna een uur op haar te wachten ;) Soms is het zelfs zo erg dat er een kind naar ons huis komt om ' juf' op te halen, haha. Ze knoopt de baby achter op haar rug, die gaat gewoon mee naar school en wordt ergens in een hoekje te slapen gelegd.

Tegen negenen stap ik op m'n fietsje om door het mulle zand, half door stuiken, half door kuilen, naar de verharde weg te komen. Terwijl ik me moet concentreren om de kippen, geiten en vrouwen met bagage op hun hoofd op de weg te ontwijken, roepen de zwarte kindjes naar mij; 'Hello, hello'. Vooral kleine kinderen vinden witte mensen heel interessant, dus die zijn erg enthousiast.

De ontmoetingsplek voor 'the whites' is 'The Sprankles', een restaurant die als een van de weinigen in de stad voedsel serveert dat geschikt is voor het spijsverteringsstelsel van blanken. Daar zitten we tussen de middag dan ook regelmatig. Gezellig eten, elkaars gastfamilie en werkplek uitgebreid bespreken en gewoon heerlijk even in de schaduw hangen. Want warrrm dat het hier is!! Tsss, soms is het echt niet uit te houden. Een zonnesteek heb je zo te pakken.

Na een dagje stad fiets ik dan rond 5 uur weer richting m'n hutje. Das precies de tijd dat iedereen die op de markt werkt (en dat is maar liefst 80 procent) zich ook weer richting huis begeeft. Het is dan verschrikkelijk druk op de weg! Das op zich geen punt, maar omdat er geen verkeersregels zijn en kippen, geiten en koeien ook deelnemen aan het verkeer (en ook nog eens voorrang krijgen) kun je voorstellen dat het een chaos is. Maar wel supertof om mee te maken ;)

Thuis aangekomen zit de hele familie gezellig te kokerellen op het erf. Potten en pakken met een apart ruikende vloeistof staan te borrelen op wat kooltjes. Hmmm.. Gezellig schuif ik aan op een klein houten krukje en vertel wat ik uitgespookt heb. Baby Zensitha (of zoiets..) moet nog steeds huilen als ik te dicht bij haar in de buurt kom. Ik hoop dat ik haar nog wel eens kan vasthouden, ze is om op te vreten! Ze is trouwens 8 maanden, maar ze lijkt veel jonger. Omdat ze constant bij haar moeder op de rug hangt, wordt ze volgens mij veel te weinig gestimuleerd in haar ontwikkeling (jaja, dat weet ik als pscyh ;) ).Ze speelt helemaal niet met speelgoed en ziet er redelijk passief uit. Maar goed, dat hoort hier natuurlijk zo.

Het eten hier is..tja hoe zal ik het noemen. Apart, maar soms best te doen. Vaak krijg ik nu nog ander eten dan de rest (spagetti, rijst), omdat ze bang zijn dat ik het niet lust. Maar ik wil 't graag proberen, die lekkere rijstbal in smurriesoep , die je zo lekker met je handen opeet. Of soort pap met een kleurloos sausje eroverheen. Misschien is 't wel heeeerlijk. You never know!

's Avonds zitten de jongsten en moeder voor de tv. Oja, ik ben vergeten te vermelden dat pa Baby Face (zo heet de familie) door de week ergens anders werkt en alleen in 't weekend thuis is. Rond een uur of 7 wordt de kleding verwisseld voor gewaden en worden de hoofddoeken omgebonden. De oudste vrouwen gaan dan bidden. Zit je lekker tv te kijken, wordt er opeens een matje voor de tv uitgerold waar iemand allerlei strek-en-rek oefeningen op gaat doen (bidden). Haha, wel apart hoor, misschien ga ik 't ook wel eens proberen :P
M'n gastmoeder en de kinderen vinden het gezellig om 'avonds over vanalles te kletsen, maar soms lees ik ook gewoon heerlijk een boek. Dianne, nogmaals bedankt voor je boeken, ze zijn leuk!

Rond 8 uur beginnen er her en der mensen in de woonkamer in slaap te vallen. Ze leggen een kleedje over zich heen en blijven zo de hele nacht op de grond of bank slapen. En dat terwijl ze ook gewoon een bed hebben.. Vaak ga ik dan nog met de 2 oudste jongens (18 en 19 jaar) buiten zitten kletsen over vanalles en nog wat. Erg leuk, want zo leer je ze veel beter kenen. En zij vinden het heel interessant om dingen te horen over ' Holland'.

Het hoogtepunt van de dag is als ik nog snel fftjes een belletje doe met Hans in Oostenrijk (he schat?!). Leuk om te horen dat je het daar ook zo naar je zin hebt.

Hmm, ik heb nog zoooveel meer te vertellen, maar ik denk dat het voor nu wel weer welletjes is.

Bert, het is nog niet gelukt om fotootjes op de pc te zetten, but I'll try again!

Andreetje, je hebt gelijk, iedereen hier wil met me trouwen, whaha. Maar waarom zou dat nou zijn he.. ;)

Succes met jullie Hollandse dingetjes en ik hoor 't allemaal wel.

Veel liefs Esther