It's getting hotter and hotter!

Heeey luitjes!

Tnxx voor de leuke nieuwe berichtjes uit Nederland. Ik vind het erg leuk om te zien dat er zoveel vrienden/familieleden zijn die m'n stukjes lezen.

Met mij gaat 't nog steeds prrima! Vrijdagnacht was het even mis, toen ik 's nachts opeens moest overgeven. Gelukkig gaat 't nu alweer een stuk beter, waarschijnlijk heb ik iets verkeerds gegeten (die kans is hier redelijk groot natuurlijk).
Vandaag 'n baptistendienstje meegepakt van maar liefs 3 uur(!!). Ze vonden het geweldig dat er 2 blanken in de kerk zaten, dus alles werd speciaal voor ons vertaald in het engels. Het thema was:,,Waarom in een God geloven die je zoveel ellende bezorgt''. Vervolgens werd deze vraag uitgebereid en met talloze voorbeelden beantwoord. Haha, het had wel iets van een 'aangepaste dienst', zo heerlijk oppervlakkig ;)

Bij de familie Babyface gaat alles z'n gangetje. Je merkt dat ze me al beter leren kennen, de oudste jongens beginnen al lekker te ouwehoeren. Afgelopen week dacht ik; laat ik eens wat koekjes en snoepjes meenemen om ze thuis te geven. De kinderen stonden te juichen op hun stoelen! ,,Ben je jarig??" vroegen ze. Bleek dat ze alleen koek/snoep krijgen op verjaardagen. Oepss... Vandaar dat ze nooit hun tanden poetsen. Oja, wat ook zo grappig is; als ik eten heb gekregen (ik krijg het netjes in een bord, met een lepel erbij. De rest krijgt het in een soort schaal en eet met de handen) dan eet ik zoveel op als ik kan en dan pakt vervolgens iemand anders mijn bord en eet daaruit verder. Hilarisch! Soms voel ik me wel schuldig, omdat ik vaak het meeste vlees krijg. Maarja, das thuis wel anders, dus misschien moet ik er gewoon maar van genieten (hehe). De kindertjes in de buurt lopen allemaal met zo'n eiwitbuikje rond. Bij mijn familie zijn ze die ook aan het kweken denk ik, want ze eten bijna geen groenten, fruit en zuivel. Dat ik daar als gezondheidsfreak nou moet wonen he.. Afgelopen week heeft pa Babyface een pak vruchtdrank voor me meegenomen (hij is altijd erg zorgzaam als ie thuis is), nou dat was pas genieten na al die liters water!

Oja, wat ook grappig is om te vermelden. Ik gebruik bij ons thuis als enige wc-papier.. Hmm, zul je denken, hoe doet de rest dat dan?? Nou, daar breek ik me nu ook al 3 weken het hoofd over. Ik heb al vanalles verzonnen, maar ik durf het niet zo goed te vragen. Sommige dingen kun je misschien maar beter niet te weten komen ;)
Het is wel een onwijs lieve familie hoor, ik heb het er echt naar m'n zin. En je leert er zoveel van over de cultuur en het gezinsleven. Echt gaaf. Ik word op straat ook al begroet met 'Da seba Esther!' (goedemorgen). En dan moet je natuurlijk even snel vragen hoe het met ze gaat (dat doet iedereen hier) en dan heel snel weer doorkarren! Voordat je het weet sta je anders meer aan de kant van de staat dan dat je onderweg bent.

Ghana is een mooi land, je hebt er prachtige stukken tropisch regenwoud, maar wat ze niet hebben zijn prullebakken en containers. Alles wordt zomaar langs de kant van de staat gegooid, bah! Kleine kinderen gebruiken de vuilnisbergen om hun behoeften op te doen, best apart als je er op je fietsje langsscheurt. Ik durf bijna niet op te kijken als ze me vanuit die houding dan ook nog begroeten..

Gisteren was het 'Saladay' oftewel het suikerfeest. Interessant om dat eens van dichtbij mee te maken! Al om 7 uur ' ochtends werd ik m'n bed uitgesleurd omdat we grote intocht naar de moskee wat begonnen. Dus huppa, lang gewaad aan en hoofddoekje om en moslima Esther was geboren. Een vreemde gewaarwording om als nepmoslim een gebedsdienst met duizenden bezoekers bij te wonen. Iedereen staarde me met grote ogen aan, een blanke moslim! Dat hadden ze nog noooit meegemaakt natuurlijk, haha. Op de terugweg bezochten we nog een oude verschrompelde oom op een koeievelletjes in een lemen hutje. Hij brabbelde wat in onverstaanbaar Afrikaans en weg waren we weer. Verder was het eten, eten en nog eens eten. Tja, om nou om 10 uur 's ochtends een bord warm eten met wat hompen zwartgeblakerd vlees te gaan eten.. Hmmm, nee. Michel en Ingebord (twee vrijwilligers waar ik naast Joanne en Mieke veel mee om ga) kwamen ook gezellig langsgewipt, naast alle andere gasten die in en uit liepen.
Grappig om zo'n feestdag eens van dichtbij mee te maken. Op naar de volgende..

Paulien en Bernadet, jullie gaan morgen naar Ameland he. En Lien en Ronald natuurlijk ook. Heel veel plezier jongens! En Ber.. maak ze het maar lekker lastig hoor! :P

Veel liefs en tot snel..

Esther